آنچه باید درباره انواع بیهوشی و بی حسی در درمان های دندانپزشکی بدانیم!

بیهوشی و بی حسی در  دندانپزشکی

بیهوشی و بی جسی در دندانپزشکی از جمله روش هایی هستند که به بیمار کمک میکند تا درد  ناشی از عمل و جراحی های مربوط به دندان پزشکی را تحمل کند ، در واقع استفاده از دارو بی حسی است که اجازه می دهد مراحل درمان های پزشکی، بدون درد و در برخی موارد بدون بیدار شدن بیمار در طول عمل انجام شود. این داروها در طیف وسیعی از روش ها، از جراحی های بسیار تهاجمی، مانند جراحی قلب باز گرفته تا اقدامات جزئی مانند کشیدن دندان و درمان های دندانپزشکی استفاده می شود.

انواع بیهوشی

چهار نوع بیهوشی وجود دارد:

• بیهوشی عمومی
• بیحسی منطقه ای
• بیهوشی تحت نظارت MAC
• بیحسی موضعی

در هر یک از این انواع بیهوشی متخصصان پزشکی مختلفی برای اهداف درمانی مختلف به فعالیت می پردازند. نوع بی حسی مورد استفاده به طور معمول به نوع عمل جراحی و درمان، وضعیت سلامتی شما، طول عمل و ترجیحات متخصص بیهوشی و جراح بستگی دارد.

1- بیهوشی عمومی

بیهوشی عمومی، معمولاً از طریق ماسک (گازهای بیهوشی) یا تزریق ترکیبی از داروها استفاده می شود. این باعث می شود شما به طور موقت بیهوش شوید. بیهوشی عمومی همچنین عضلات شما را فلج می کند ، از جمله اندانهایی که باعث می شود نفس بکشد. به همین دلیل برای انجام کار دیافراگم و سایر عضلات به یک دستگاه اکسیژن رسانی احتیاج دارید که به شما در امکان استنشاق و بازدم کمک می کند. متخصص بیهوشی در طول عمل به طور مداوم علائم حیاتی شما مانند ضربان قلب ، فشار خون و تنفس را تحت نظر دارد.

هنگامی که عمل جراحی انجام شد ، از داروهای دیگری برای معکوس کردن اثر بیهوشی استفاده می شود. در این مرحله بهبودی هم شما تحت نظر خواهید بود. این قویترین نوع بیهوشی است و بیشتر برای جراحی هایی استفاده می شود که در صورت عدم انجام آن ممکن است جراحی غیرقابل تحمل و بسیار دردناک باشد،

مانند تعویض زانو و جراحی قلب. همچنین ممکن است در شرایط خاصی که همکاری یک بیمار در طول عمل تضمین نشود، مورد استفاده قرار گیرد، مانند زمانی که کودک نیاز به میرینگوتومی (جراحی گوش) دارد. این نوع هوشبری ندرتا در درمان ها و جراحی های دندانپزشکی استفاده می شود.

عوارض و خطرات احتمالی بیهوشی عمومی

بیهوشی عمومی می تواند عوارض جانبی جزئی مانند تهوع ، استفراغ ، سردرگمی و گلودرد و همچنین خطرات نادر اما جدی را در پی داشته باشد ، همچنین اختلال شناختی بعد از عمل اغلب به عنوان “مه مغزی” از آن یاد می شود ، این می تواند منجر به مشکلات حافظه و یادگیری طولانی مدت شود.

هایپرترمی بدخیم: این یک واکنش جدی به بیهوشی است که می تواند در حین عمل ایجاد شود و باعث تب سریع ، انقباضات عضلات و حتی مرگ شود. اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تا به حال در طول عمل جراحی این وضعیت را تجربه کرده اید یا دچار گرمازدگی شدید ، در معرض خطر بیشتری هستید ، بنابراین صحبت با پزشک خود در این باره بسیار مهم است.

مشکلات تنفسی در حین یا بعد از عمل جراحی: بیهوشی عمومی می تواند باعث بسته شدن گلو در حین جراحی شود ، که باعث می شود مجدداً هوشیاری را دشوارتر کرده و بعد از عمل شما شروع به تنفس کنید. اگر از آپنه انسدادی خواب رنج می برید ، این احتمال مورد توجه ویژه قرار گرفته است. انواع بیهوشی و بیحسی در  دندانپزشکی

2- بی حسی منطقه ای

بی حسی منطقه ای با تزریق داروی بی حسی در ناحیه مورد نظر انجام می شود. این کار ممکن است با سوزن یا از طریق یک سوند قابل انعطاف انجام شود که از طریق آن می توان در صورت لزوم برای داروهای بیهوشی و سایر داروها استفاده کرد.

با این نوع بیهوشی ، فقط بخشی از بدن که روی آن عمل جراحی انجام می شود، بی حس می شود. به این معنی که شما در طول جراحی و درمان بیدار هستید، یعنی آرام، اما هنوز هم هوشیار هستید. بیهوشی روی اعصاب کار می کند و باعث ایجاد بی حسی در ناحیه تزریق می شود. در طول درمان شما تحت نظارت قرار می گیرید.

اپیدورال ها (بلوک نخاعی) که در آن دارو در پشت کمر شما تزریق می شود ، نمونه ای از بی حسی منطقه ای است. دارو از طریق یک سوزن ریز به کیسه نخاعی و مایع مغزی نخاعی منتقل می شود. اپیدورال ها تا زمانی که داروها به طور مداوم در حال کار هستند ، قابلیت تسکین درد مداوم دارند و عوارض جانبی ندارند.

بلوک های نخاعی کاربردهای مختلفی دارند، از جمله برای جلوگیری از احساس درد در بازوها و پاها در هنگام جراحی روی اندام های شما. آنها همچنین به طور معمول در هنگام زایمان (به درخواست بیمار) برای محدود کردن داروهای ضد درد در یک ناحیه از بدن و به منظور جلوگیری از قرارگرفتن جنین در معرض داروهای آرام بخش که ممکن است برای آن مضر باشد، انجام می شود.

نوع دیگر بیحسی منطقه ای:

نمونه دیگر بیحسی منطقه ای یک بلوک عصبی محیطی است که ممکن است در نواحی شانه یا بازو یا پشت کمر یا پا انجام شود. اگر جراحی دست داشته باشید، متخصص بی حسی احتمالا از یک بلوک عصب محیطی برای بی حس کردن کل بازو و دست شما استفاده می کند، یا این که بی حسی ممکن است بیشتر به دست شما محدود شود.

عوارض و خطرات احتمالی بیحسی منطقه ای

خطرات بیحسی منطقه شامل موارد زیر است:

• واکنش آلرژیک به بیهوشی مورد استفاده
• خونریزی در اطراف ستون فقرات
• مشکل در ادرار کردن
• افت فشار خون
• عفونت در ستون فقرات
• آسیب عصبی
• تشنج
• سردرد شدید

برخی از این عوارض جانبی مانند آسیب عصبی و تشنج بسیار نادر است اما همیشه در صورت نگرانی با پزشک خود مشورت کنید.

3- مراقبت بیهوشی تحت نظارت MAC

این نوع بیهوشی نوعی آرام بخشی و خواب کردن است که معمولاً به آن «سدیشن» نیز گفته می شود. معمولاً برای درمان های سرپایی مانند کولونوسکوپی یا جراحی آب مروارید استفاده می شود و از طریق وریدی انجام می شود تا احساس خواب و آرامش داشته باشید.

در حالی که ممکن است به شدت آرام شوید ، این نوع بیهوشی با بیهوشی عمومی متفاوت است زیرا شما فلج شیمیایی نیستید و همچنین به تنفس نیاز به کمک ندارید. هنوز علائم حیاتی شما از نزدیک مورد بررسی قرار می گیرد تا اطمینان حاصل شود که در طی مراحل درمان در وضعیت پایداری هستید.

این نوع بیهوشی در مدت زمان ۱۰ دقیقه از بین می رود. بسته به داروهای مورد استفاده و دوزهای داده شده ، ممکن است بعد از عمل اتفاقات حین درمان را به خاطر بیاورید و یا شاید اصلا به یاد نیاورید.

عوارض و خطرات احتمالی مراقبت بیهوشی تحت نظارت MAC

همانطور که هیچ جراحی بدون خطر نیست ، هیچ نوع بیهوشی نیز ۱۰۰٪ بی خطر نیست. با این حال ، به طور کلی ، با افزایش سطح بیهوشی ، خطرات افزایش می یابد.

• حالت تهوع
• استفراغ

4- بی حسی موضعی

این نوع بیهوشی معمولاً برای بی حس کردن محل کوچک برای اقدامات جزئی مانند درمان های دندانپزشکی یا درمان های پوست استفاده می شود. در حین استفاده از بی حسی موضعی ، یک داروی بی حسی یا به صورت کرم یا اسپری به پوست زده می شود ، یا به ناحیه ای که درمان قرار است انجام شود، تزریق صورت می گیرد. در بیحسی موضعی تغییری در هوشیاری بیمار صورت نمی گیرد و فقط درد را احساس نمی کند.

در صورت تزریق دارو، از چندین تزریق کوچک استفاده می شود. چند دقیقه پس از اتمام این کار، ناحیه باید کاملاً بی حس شود. اگر منطقه هنوز حسی نداشته باشد ، ممکن است تزریق یا اقدامات اضافی برای اطمینان از بی حسی کامل انجام داده شود.

بی حسی موضعی نوعی از پیشگیری از درد است که در طی مراحل جزئی برای بی حس کردن محل کوچکی که درد احتمالاً بدون تغییر در آگاهی بیمار رخ می دهد مورد استفاده قرار می گیرد. شما به احتمال زیاد با بی حسی موضعی که در اقدامات دندانپزشکی و برای بی حس کردن ناحیه ای که نیاز به بخیه دارد استفاده می شود.

چرا از بی حسی موضعی استفاده می شود

برخلاف بیهوشی عمومی که تمام بدن بی حرکت شده و بیمار بیهوش است ، بی حسی موضعی به بیمار اجازه می دهد که در طی درمان بیدار و هشیار بماند. این کار فقط شامل یک ناحیه کوچک است ، در حالی که در بیهوشی منطقه ای هوشبری برای یک بازو یا پا انجام می شود.

این نوع بیهوشی به طور معمول برای روشهای جزئی مورد استفاده قرار می گیرد که می تواند در مدت زمان کوتاهی انجام شود و انتظار می رود بیمار در همان روز به خانه برگردد. همچنین در مواقعی که نیازی به شل شدن عضلات نباشد از آن استفاده می شود. انواع بیهوشی و بیحسی در  دندانپزشکی

بی حسی موضعی چگونه انجام می شود

در حین استفاده از بی حسی موضعی ، یک داروی بی حسی به صورت کرم یا اسپری به پوست زده می شود یا به ناحیه ای که درمان و یا جراحی نیاز دارد تزریق انجام می شود. اگر دارو تزریق شود ، این کار با چندین تزریق کوچک انجام می شود. چند دقیقه پس از تزریق ، ناحیه باید کاملاً بی حس شود. اگر منطقه هنوز حسی نداشته باشد ، ممکن است تزریق یا اقدام های اضافی برای اطمینان از بی حسی کامل انجام شود.

در حالی که هدف جلوگیری از درد است ، این نیز واقعیت دارد که تزریق بی حسی موضعی به خودی خود قدری دردناک است. شما باید برای این درد کم آمادگی داشته باشید تا درد بقیه مراحل را نداشته باشید.

اسپری لیدوکایین در دندانپزشکی و روشهای استفاده از بی حسی موضعی

بی حسی موضعی معمولاً برای درمان ها یا جراحی های کوچک و جزئی که ممکن است کمی دردناک باشند اما جدی نیستند، به کار برده می شود. برخی از نمونه هایی از مناسب بودن بی حسی موضعی:

• درمان های دندانپزشکی مانند : ترمیم پوسیدگی دندان، درمان ریشه، کشیدن دندان، جراحی دندان، جراحی لثه ، جراحی های ایمپلنت دندان، بخیه قسمتهای برش خورده و …
• از بین بردن ناخنک پا
• قبل از انجام نمونه برداری برای بی حس کردن پوست
• قبل از انجام برخی از کارهای زیبایی

داروهای مورد استفاده برای بی حسی موضعی

داروهای مورد استفاده به عنوان بی حسی موضعی با ساختار کوکائین که در طول تاریخ برای این منظور استفاده شده مرتبط هستند. با این تفاوت که در حالت دارویی اثرات مخدری ندارند و نمی توانند مورد سوء استعمال قرار گیرند. ضمن این که فشار خون بالا یا تنگی عروق هم ایجاد نمی کنند. این داروها روی گیرنده های درد عمل می کنند و میزان برانگیختگی توسط درد را کاهش می دهند.

داروهای مورد استفاده به عنوان بی حسی موضعی اغلب به این موارد خلاصه می شوند: بنزوکائین ، لیدوکائین و نووکائین .همچنین برخی از داروهای بی حسی موضعی مانند منتول وجود دارد که می توانند برای تسکین یا جلوگیری از درد استفاده شوند.

این که کدام نوع از این داروها ممکن است به شما تزریق شود و چه میزان، بستگی دارد به این که آیا حساسیت دارید یا خیر، واکنش های قبلی شما یا اعضای خانواده تان به بیحسی ها، داروهای دیگری که مصرف می کنید ، طول درمان ، به علاوه سن ، قد و وزن شما. استفاده از بیحسی و بیهوشی سالها به آموزش نیاز دارد تا پزشک یا دندانپزشک نیازهای بیمار را بطور واقعی درک کند و نوع بیهوشی را که هر فرد به آن احتیاج دارد پیش بینی کند.

عوارض و خطرات احتمالی بی حسی موضعی

بی حسی موضعی معمولاً بی خطر است ، اما فرد می تواند به طور غیرمعمول نسبت به دارو حساس باشد و در مورد ضربان قلب ، گردش خون ، تنفس یا عملکرد مغز که نیاز به مراقبت اضطراری و اورژانسی دارد ، مشکل داشته باشد. در هرصورت مراقبت اضطراری همیشه باید در هر کجا که بی حسی مورد استفاده قرار می گیرد در دسترس باشد.

بی حسی موضعی بسیار بی خطر است و اغلب برای کم کردن درد بیمار در طی مراحل جزئی از آن استفاده می شود. این روش ها بطور معمول سریع انجام می شود و در همان روز به صورت سرپایی انجام می شود که بیمار در همان روز به خانه باز می گردد. برای جراحی های جدی تر ، خواب کردن (سدیشن) و بیهوشی عمومی قابل انتخاب است تا بیمار از آنچه اتفاق می افتد آگاهی نداشته باشد.